MÜSTESNA SEVİNÇ

Her yanım sen!

Ol-âlem geçmişim kendimden...

Takdiri mukadderin sevda cürmüne reva gördüğü

Çileli sancılarla sızlanma aşka gönlü revanım!

Dağların bile yüksündüğü emaneti yâr taşırken

Tomurcuk güllerin izini sürüp gamze çukurunda

Müstesna sevinçlere her dem hamd-ü senalar edelim.

Kırgın düşler gölgeler atinin saadet yanlarını

Vecd ile sol cenâhı ıslatır yârin süslü ihtişamı

Bad-ı sabâ yaprağın yeşil yanaklarını okşarken

Bağrı sevda kokan ruhun şâd köşelerine yaslanıp

Müstesna sevinçlerle her dem ab-ı aşkı kâr bilelim.

Tahammülün intizarıyla harfe düşen mes’uliyet,

Aranırken serçenin göğsüne sığınan ma’ruzâtı

Bergüzarı unutan firkâti anma gönül ülkende

Sükûta demirli hürmet kalemi çığlığın dinmesin

Müstesna sevinçlerle her dem ab-ı aşkı yâd edelim.

Han Akçadağ