REVA !

Ey insan, işte dünya!

Hayal ve umudun tek tek öldüğü yer!

Bulutları küskün, toprakları kurak;

Kısır ve ıssız bir coğrafyada

Solmuş bir güne doğar çocuklar.

Kanlı birer enkaz bütün sokaklar

Yoksulluk, açlık, savaş ve yıkımlar

İzbelerde vahşice işlenir zulümler

Merhameti tozlu zorbalar;

Mahzun ömürlerden edinir kâr!

Acı çekmek kader değil,

İnsanın insana gördüğü revadır da

Tanrıdan sanırlar!

İnandırılanlar küserler insafsız İlah’a

Açgözlü insanlığın elinde

İnanç bile döner vicdansız bir silaha!